Nowa Heloiza
Nowa Heloiza pełny tytuł: Julia, Nowa Heloiza, listy dwojga kochanków, mieszkańców małego miasteczka u stóp Alp - powieść epistolograficzna napisana przez Jeana Jacquesa Rousseau w 1761 roku. Zalicza się do prozy sentymentalnej. Opisuje nieszczęśliwą miłość skromnego nauczyciela i jego arystokratycznej uczennicy z Clarens (koło Montreux) w Szwajcarii. Utwór składa się z listów kochanków ułożonych w sześć części i dzięki tej korespondencji obserwujemy stopniowy rozwój uczuć, niezachwianych nawet przez wymuszone małżeństwo Julii z bogatym, ale i szlachetnym - szlachcicem baronem de Wolmar.
Julia i Saint-Preux zdają sobie sprawę, że ich uczucie nie może się spełnić, toteż starają się walczyć z tą zakazaną miłością, nie chcą się spotykać, chociaż bardzo za sobą tęsknią, nie chcą do siebie pisać listów, chociaż jest to istotą ich życia, żałują, że się poznali, choć nie są w stanie wyobrazić sobie, że mogliby się nigdy w życiu nie spotkać. Ich smutny los był dla Rousseau pretekstem do gwałtownej krytyki cywilizacji. Powieść nawiazuje do historii filozofa Abelarda i jego uczennicy Heloizy z wieków średnich (stąd tytuł). Jednakże w “Nowej Heloizie” Jeana Jacquesa Rousseau miłość między dwojgiem kochanków ma postać platoniczną. “Nowa Heloiza” w XVIII wieku była nazwana “Biblią zakochanych”.
Jeśli zaciekawił Cię artykuł i masz coś ciekawego do dodania zostaw komentarz lub subskrybuj feeda by być na bieżąco informowany o nowościach.
Komentarze
Nie ma komentarzy
Zostaw komentarz