Rewolucja neolityczna

Autor: admin
luty 23, 2008

Rewolucja neolityczna – termin określający przechodzenie skupisk ludzkich od wędrownego trybu życia związanego ze zbieractwem, myślistwem i łowieniem ryb do trybu osiadłego, w którym źródłem utrzymania stało się rolnictwo i hodowla.

Rewolucja neolityczna rozpoczęła się około 10 000 lat temu (około 8 000 lat przed naszą erą) wśród ludów Bliskiego Wschodu zamieszkujących obszary Mezopotamii, Syrii i Egiptu. Jednocześnie rozpoczęła się epoka kamienia gładzonego – neolit. W VII i na początku VI tysiąclecia społeczności rolnicze zasiedliły Cypr, Kretę i południowe Bałkany. W VI tysiącleciu pojawiły się na terenie Iranu, Turkiestanu i południowej Ukrainie. Do około 4 500 r. p.n.e. proces osiedlania się pierwotnych rolników objął już większość Europy, w tym Polskę (kultura ceramiki wstęgowej). W latach 2 500-1 800 rolnictwo dociera do doliny Indusu (Harappa i Mohendżo-Daro). W II tysiącleciu pojawia się na Dalekim Wschodzie.

Pierwsze rolnicze wspólnoty powstały w Anatolii, Syrii i Palestynie. Do najstarszych znanych osiedli zaliczają się: Çatal Höyük (czyt. czatal hijik), Jerycho i Mujerbat.

Obok nich wiodły życie grupy pasterzy, które czasowo zmieniały miejsca zamieszkania, wędrując w poszukiwaniu odpowiednich pastwisk dla udomowionego bydła i innych gatunków zwierząt.

Na podstawie ostatnich badań, powoli odchodzi się od używania tego terminu, przyjmując nastanie neolitu jako procesu bardziej złożonego i dłuższego w czasie.

Skutki rewolucji neolitycznej:

Prehistoria, Starożytność

Jeśli zaciekawił Cię artykuł i masz coś ciekawego do dodania zostaw komentarz lub subskrybuj feeda by być na bieżąco informowany o nowościach.

Komentarze

Nie ma komentarzy

Zostaw komentarz

(wymagane)

(wymagane)