Bitwa pod Termopilami
Bitwa pod Termopilami - rozegrana w sierpniu roku 480 p.n.e. w przesmyku Termopile, była najsłynniejszym epizodem drugiej wojny perskiej. Celem Greków było powstrzymanie ogromnej armii pod wodzą Kserksesa przed przedarciem się do Attyki. Siły greckie pod wodzą Leonidasa liczyły około 7 tys., podczas gdy Persów wzięło udział w starciu około 100 tysięcy. Mimo tak wielkiej przewagi liczebnej kolejne próby rozerwania greckiej obrony przez azjatyckich najeźdźców nie dawały rezultatu (o czym decydowała skuteczność greckiej falangi i korzystne warunki terenowe, uniemożliwiające atak jazdy perskiej ze skrzydła). Obrona była skuteczna do chwili wskazania Persom przez greckiego zdrajcę (Efialtesa z Malis) okrężnej, górskiej drogi. W obliczu klęski, Leonidas odesłał żołnierzy sojuszniczych miast Hellady, a sam wraz z oddziałem 300 Spartan pozostał na placu boju, by kontynuować walkę. Nie zostali jednak sami. Został również oddział 700 Tespijczyków pod wodzą Demofilosa. Nie chciał odejść również kapłan Megistos, stary wróżbita, który wpierw przepowiedział iż kto pozostanie, ten zginie. Leonidas rozkazał pozostać również 400-osobowemu oddziałowi z Teb, gdyż Grecy podejrzewali, iż Teby sprzyjają Persom. Oddział z Teb poddał się Persom, a ci wypalili wszystkim znamiona niewolników. Według przekazów Spartanie i Tespiczyjcy wszyscy zginęli. Zginął też Megistos.
Po bitwie król Kserkses kazał odszukać ciało Leonidasa, któremu odrąbał głowę i nabił na wysoki pal, aby obniżyć morale Greków. Bitwa pod Termopilami zakończyła się przegraną Greków, którzy nie zdołali uchronić Aten przed złupieniem, jednakże długie powstrzymywanie Persów w wąwozie termopilskim pozwoliło Grekom zreorganizować obronę i wycofać flotę, która na jesieni tego roku bitwą pod Salaminą zadecydowała o ponownym wyparciu najeźdźców z Attyki.
Na polu bitwy pod Termopilami, na kurhanie, w którym pochowano Spartan, znajduje się obecnie kamienna tablica z napisem (t. zw. epitafium Symonidesa):
- Ω ξεῖν’, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε
- κείμεθα, τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι.
- Ō xein’, angellein Lakedaimoniois hoti tēide
- keimetha tois keinōn rhēmasi peithomenoi.
- Przechodniu, powiedz Sparcie, tu leżym jej syny,
- prawom jej do ostatniej posłuszni godziny.
Bitwa ta jest również symbolem spartańskich ideałów. Spartanie po raz pierwszy w czasie wojen perskich opowiedzieli się za Grecją. Jednym z dowodów męstwa Spartan było zachowanie, na jakie się odważyli w obliczu pewnej śmierci - na propozycję Kserksesa, aby oddać wąwóz bez walki, Leonidas miał odpowiedzieć: “Chodź i weź”. Te słowa wyryte są na jego pomniku postawionym w 1955 roku. Z kolei gdy poseł Kserksesa powiedział, że łucznicy perscy wystrzelą tyle strzał, że zaćmią słońce, jeden z Greków odrzekł, że to dobrze, bo wolą walczyć w cieniu.
Według Herodota w kilka lat po bitwie Grecy wystawili poległym bohaterom kamienny pomnik, w kształcie lwa, oraz stella z trzema żałobnymi epigramami, poświęconymi Leonidasowi, Megistosowi oraz pozostałym. Lew termopilski znikł bez śladu tak dawno, że nie ma pewności co do jego istnienia.
Jeśli zaciekawił Cię artykuł i masz coś ciekawego do dodania zostaw komentarz lub subskrybuj feeda by być na bieżąco informowany o nowościach.
Komentarze
Nie ma komentarzy
Zostaw komentarz